لحظه های آسمانی

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد               دل رمیده ی ما را انیس و مونس شد

در هفده ربیع الاول روز جمعه پس از طلوع فجر در سال عم الفیل در گرمای سوزان مکه و در جهالت و بت پرستی طاقت فرسا پیامبر مهربانی ها چشم به دنیا گشود.

در عالمی که تعصب گرایی و ظلم و ستم به اوج خود رسیده بود ولی با قدم مبارک رسول اکرم و فرستاده ی خدا جهان پراز عدل و داد و زیبایی شد و در پی این اتفاق خوش یمن برای اولین بار گرمای مکه با باریدن باران بوی تازه ای به خود گرفت. پیامبر اکرم(ص)در انجام رسالتی که از جانب خداوند عهده دار آن شده بود سختی های بسیاری را متحمل شد او در سن کودکی اش غم از دست دادن پدر و مادر را چشید و بعد از آن حلیمه دایه ی محمد سرپرستی او را بر عهده گرفت و او را بزرگ کرد.اهل مکه او را چوپانی بیش نمیدانستند زیرا عمر خود را در صحراها گذرانده و خدایی جز خدای یگانه برای پرستش نداشت ولی پیامبر در همان صحرا بود که لطف خدا شامل حالش شد و در این موقع از طرف خداوند جبرئیل آیه ای بر پیامبر نازل کرد و گفت :"اقرا بسم ربک الذی خلق” بخوان بنام پروردگارت.

خداوند میفرماید به هر بنده ای از بندگانم که بخواهم پاداش افزون میدهم و این چنین شدکه محمد به پیامبری مبعوث شد تا رسالت خویش را به اتمام برساند مظلومان را از ظلم ظالمان در امان نگه دارد دخترانی راکه زنده به گور میکردند را حیات دوباره بخشد و وحدت و یکپارچگی و برادری را در جهان حاکم کند.

خداوند تعالی میفرماید:قطعا برای شما در رسول خدا سرمشقی نیکواست برای آن کس که به خداو روز بازپسین امید دارد